Sanatçının sanatsal yaklaşımını çoğaltıma yönelik farklı baskı uygulayımlarıyle bizzat kendisi tarafından veya gözetiminde bir başkası eliyle gerçekleştirmesi sonucu elde ettiği ürüne "Özgün Baskı" denir. 15. yüzyılda Rönesansla birlikte Batı sanatında röprodüksiyon gravürler dışında rastladığımız Özgün Baskı resimler 19. yüzyıla kadar geçen dönemde sanatçı imzasının yeterli görülmesinden ötürü basım niteliklerini belirleyen işaretlerden yoksundur. Ancak bu yüzyıldan başlayarak kolleksiyoncular tarafından ticari özellikleri dikkate alınarak izlenmeye başlanması sonucu Özgün Baskı'nın basım niteliklerini belirleyen bilgilerin baskı üzerinde belirtilmesine gerek duyulmuştur. Bu bilgiler basım anında ve sonrasındaki evrelerin belirlenmesini vurgulayarak ticari meta olarak değer saptamasın da etken olurlar. Örneğin; baskı sayısının azlığı veya çokluğu, Deneme Baskısı, Sanatçı Baskısı, Satış Dışı Baskısı v.b.g. Günümüze değin Özgün Baskı'ların gerçekleştirilmesinde başlıca dört ana grupta toparlıyacağımız baskı uygulayımlarından biri olan Serigrafi'nin gerek baskı kalıbının, gerek mürekkeplemeyi gerçekleştiren basım yüzeyinin, Ofset baskı uygulayımı ile uzaktan, yakından, en küçük bir ilişkisinin bulunmadığını baskı uygulayımları konusunda biraz bilgili herkes bilir. Tarihsel gelişimi açısından serigrafi uygulamalarına Çin'de, miladın sıfırlı yıllarında örneklerine rastlanmaktadır. Anavatını Uzakdoğu olarak bildiğimiz Serigrafi, l890'Iarda ilk kez İngiltere'de, 1900'lere doğru Fransa'da, Lyon'da tekstil sanayinde kullanılmaya başlanmıştır. 20. yüzyıl Serigrafi'nin Amerika'da grafik sanatlarda etkinlik kazandıran bir baskı uygulayımını oluşturmasını ve giderek bu yüzyılın ilk çeyreğinden başlayarak sanatçının sözünü Özgün Baskı resimler aracılığıyle aktardığını görmekteyiz. Oysa Ofset bası uygulayımı kaynağını Litgorafik bası uygulayımından alır. Yağla suyun karışmazlığı ilkesinden yola çıkarak, yağlı alancıkların baskı mürekkebini tutması, ıslak alanlarınsa mürekkebi itmesi, hazırlanan kalıpta görüntünün kağıda aktarılmasına olanak verir. 1896 yılında Alman Senefelder tarafından bulunup ilk uygulamalari yapılan litografik bası, 19. yüzyılı uygulayımsal planda olduğu gibi endüstriel ve sanatsal planda da bir atılım çağı olarak geçirir. 20. yüzyılın başlarında baskı preslerinin yapılarında görülen gelişim yarım otomatik ve otomatik preslere geçiş ve rastlantılar sonucu 1906-1910 yılları arasında Ofset bası uygulayımına geçilmiş olur. Ofset baskı mürekkep alan alanların baskı kalıbından kauçuk silindirler aracılığıyla görüntünün kağıda aktarılması sonucunda oluşurken, serigrafi kalıbı, ipek, naylon gibi ipliklerle hazırlannuş dokusal bir yüzeyden mürekkebin süzdürülmesi yoluyla gerçekleştirirlir. Sonuç olarak sergirafik bası uygulayımı ofset bası uygulayımının ilkel bir biçimi olmadığı gibi öbür baskı uygulayımlarında olduğu gibi sanatçının sanatsal üretiminde çoğaltımı sağladığı uygulayımsal olanaklarını yetkinliğe doğru zorladığı öbür uygulayımlara koşut bir baskı uygulayımıdır.