|
 |
|
|
|
|||||||||||||
|
|
|
"DEPREMDE BİENAL…"
Nasıl da seviniyorduk 6. Uluslararası İstanbul Bienali günleri geliyor diye…2000 yılına, yeni bir yüzyıla, yeni bir binyıla yüz gün kala, 32 ülkeden 56 sanatçıya ve sanatın sevincini duyan binlerce kişiyle, korkularımızı, çoşkularımızı, umutlarımızı paylaşacaktık… "Dalga' ve Yunanca "tutku" anlamında "dalgas"tı konumuz… Hafız Burhan ve Antonis Dhiamantidis, yüzyılların çok dilli, çok uluslu başkenti İstanbul için seçtiğimiz simgeler… Neler saklıydı gelecekte, sanatçıların esinleneceği? Kaç yerden, kaç çeşit, kaç biçim imge getireceklerdi? Özlemlerin, inançların, düşlerin, sanatsal anlatımlarını izleyecektik… Küreselleşme… Pazaryeri demokrasisi… Tüm yeryüzünü denetleyen finans örgütleri… Megapoller, megalistler, global kentler… İnanılmaz teknolojiler, iletişim araçları, umulmadık değişimler… Göçle, bilinmezlikler, güvensizlikler… Küçülen dünya, kirlenen doğa, yitirilen kültür varlıkları, kimlikler… Unutulan geçmişler, uygarlıklar, ilişkiler, yakınlıklar… İşsizlikler, yoksulluklar, salgınlar. Neler oluyor bize?.. Daha neler gelecek başımıza ?.. Nereye gidiyor insanlık?.. Birdenbire Dünya sarsıldı, yer yarıldı, gök başımıza yıkıldı… Deprem… Artçı depremler…. Artçı şoklar… Toprak altında, yıkıntı altında, su altında kalan insanlar… Yeryüzünden silinen köyler, kentler… Sesini duyuramayan yaşlılar, gençler, çocuklar… Binlerce ölü, yaralı, sakat… Hasta insanlar, yitik insanlar… Acılar, gözyaşları, haykırışlar… Boynu bükülenler, başkaldıranlar, öfkeye kapılanlar… Bunalımlar, çılgınlıklar, aklını kaçıranlar… Bu ortamda bir sanat şenliği, uluslararası bir bienal yapılmalı mıydı? Ya İstanbul'a da bir şey olursa? "Kesinlikle yapılmamalı," dedi Paolo Colombo… Biz de, "Sanatın desteğine, duyuracağı kıvanca, gerçekleştireceği dayanışmaya her zamankinden daha çok gereksinim var," diye düşündük. Hepsi geliyorlar: Acıları paylaşmaya, çabaları desteklemeye, elimizi tutmaya… İçtenlikle verebilecekleri tek şeylerini, yapıtlarını bağışlamaya… Neydi Faulkner'ın söyledikleri, Nobel Ödülü konuşmasında?.. "Bugün yaşadığımız trajedi, çok uzun süren ve artık dayanılmaz olan, genel, evrensel, fiziksel bir korku… Tek bir soru var ortada. Ne zaman yok olup gideceğiz? … Oysa yaratıklar arasında yalnız onun sesi tükenmez olduğu için değil, sevecen, özverili ve dirençli bir ruhu, tinsel gücü bulunduğu için insan ölümsüzdür… İnsanoğlununu yüreğini yüceltmek, geçmişin şanı olan yiğitliği ve onuru ve umudu ve gururu ve özveriyi anımsatıp ona destek olmak, ozanın ayrıcalığıdır yalnızca… Ozanın sesi, insanoğlunun öyküsünü anlatmakla kalmamalı; çektiği çilelere katlanabilmesi, varlığını sürdürebilmesi için insana destek, dayanak olmalıdır." İyi günler kadar, kara günlerin de dostu sanatçılar, hoş geldiniz… Bizlere neler getirdiniz?… Şakir ECZACIBAŞI İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı |
