İstanbul sanat şöleni bitmedi henüz. Bu arada ondan ayrı, ama onu yakından izleyen, tamamlayan bir şenlik oldu Güzel Sanatlar Akademisinde. Bir yandan hortumlar, kazanlar, diğer yandan sesler, yapıcılar, seyirciler. Dopdolu, şuurun ta kendisi bir davranışla öğrenciler kendilerindeki olumlu seslerle belki de yeni bir biçimde değerlendirmeyi denediler. Şimdi salon durulmuştur. Sessizlik vardır. Görmek isteyenlerin en kısa sürede gidip gördüğünde Bir Bach'ı bir Schönberg'i duyması işten bile değil. Duymayabilir da belki. Bir devinim, bir çaba, bir yeni yapı denemesi, bir yeni öğrenim biçimi var bu şölende.

Sunucu ressam Adnan Çoker, konuklara ve Akademili öğrencilere ilgilenerek geldiklerinden ötürü teşekkürlerinden sonra, "irticalen çalışma" diye adlandırdıkları bu gösterinin "büyük bir iddia taşımadığı ve ereklerinin yeni bir resim sanatı akımı doğurmak olmadığını" açıkladı. Erekleri salt bir duyam dengelenmesi, düzenlenmesi ve düşünü ile yargıların gevşemine bırakılmaktan öte olmayan bu müzikli çalışma, yurdumuz için yepyeni bir görünüş taşıyor. Tek bir sanatçı bunu çokluk yapar. Girift, çapraşıktır insanoğlu, hele sanatçı! Ancak, ne varki bu şenlik, toplu sanatçıların bir duyam accentuer'sinde (sesli noktalamanın) konuk ve arkadaşları önünde bunu denemeleri yani...zorluklar, çalışma, titreşimin ereği ve güçlülüğü, örnekliliği burada.

A. Çoker, sunusunda bu biçim çalışmayı günümüz sanatının binbir yolundan biri olarak gösterdi ve şenlik-deneye katılan figürlü ve figürsüz çalışımlı 12 öğrenciyi tanıttı. Metin Talayman, Gülsen Tuncel, Doğan Türker, Olcan Şanlı, Mehmet Güleryüz, Oktay Anılanmert, Aylan Birkan, Ergin Kolbek, Şener Akman, Metin Acar, Tayfur ve Altan Candan, Bach'ın Si B.Majör partitası ile re majör toccata, Konkret müzikte de Luc Ferrari, Pierre Schaffer, Henri Sauguet ile Schönberg'in Orkestra için Beş Parçası'nın eşliğinde şişelere,kazanlara fırçalarını daldırdılar, tuallerine (kağıtlar) ilettiler, yerlere yatıp kalktılar, çizdiler, durdular, yeniden sarıldılar boyaya, çini mürekkebine... dinlediler sesleri, kararttılar, açtılar..püskürttüler...

Sonuç ne olusa olsun, müziğin çalındığı sürede ressam üstündeki etkisi o kadar belirli, o kadar deneyseldi ki, isteği de bu idi düzenleyicinin. "Başarıya ulaşma sonunda belirecek" diyordu Adnan Çoker. Sanat kollarında yardımlaşma, örgü, bir kere daha deneniyordu, topluca..

Tek sakıncası, her müzik parçasında ayrı bir kağıt (tual) ile minicik müzik parçaları bittiğinde resmin bitmemiş olması bir yana, başta düzenleyici ressam Adnan Çoker'i ve Metin Talayman, Metin Acar, Ayla Birkan, Doğan Türker ile diğer katılanları bu deneme-şenliklerinden ötürü tebrik ediyor,çabalarının tekrarını diliyoruz.


Akademideki Deneysel Gösterilerin Tarihleri:

18 Mayıs 1961
12 öğrenci katılımı ile

21 Mayıs 1962
12 öğrencinin katılımı ve talebe cemiyetinin daveti ile

11 Mayıs 1963
13 öğrencinin katılımı ile

18 Nisan 1966
14 resim öğrencisinin yanısıra bir heykeltraş ve bir mim'ci de gösteriye katılmıştır.


Akademide Şenlik, Sanat Dünyamız, 1 Temmuz 1961